zondag 2 februari 2020

Kekke keuken

Als er in de buurt nieuwe mensen kwamen wonen, zei mijn moeder vroeger al: "Die keuken gooien ze al eerste eruit, zonde hoor". En ja hoor, het klopte altijd. Zelf had ze een keuken uit 1969, van American Kitchen. "Zo maken ze ze tegenwoordig niet meer.", zei ze altijd daarover.

American Kitchen

Op onze boot zat een keuken uit 1986, het geboortejaar van onze boot. Alles deed het nog, maar de boel was wel een beetje sleets geworden en bovendien wat onhandig, omdat er naast een de mengkraanknop nog drie knoppen op het aanrecht waren geïnstalleerd, voor warm, koud en nog iets. Als je warm water wilde hebben moest in ieder geval een van de drie dicht staan, of juist open. Verder was het blad van multiplex en bekleed met grijs-wit formica, dat hier en daar los liet.


De originele wasbakken, met de 3 knoppen.

Tijd voor wat anders. Het liefst gewoon wit van Corian. Dat is massief materiaal van Dupont, dat je zo lekker kunt verwerken. Net hardhout en het heeft een premium uitstraling. Een beetje nieuwe Halberg Rassy heeft ook een Corian keuken. Alle keukenbladen hebben nadelen, dus ook Corian. Een van die nadelen is dat het sterreves duur is. Daarom had ik bedacht om een oude keuken op Marktplaats te scoren. Na een zoekopdracht en 3 weken verder kon ik een keukenblad overnemen voor weinig. Zo'n L met dubbele spoelbak.


Het oude blad eruit. Dat zijn 4 woorden die je in slechts 1 seconde uitspreekt, maar in een boot zit alles gelijmd en geschroefd. Een keukenblad uit een boot halen kost gewoon een hele dag. Alleen het blad zelf mag beschadigen. Alles eromheen moet heel en netjes blijven. Met een decoupeerzaag, beitel, hamer en ander gereedschap lukt het om het blad eruit te wippen.


Eindelijk eruit


Na het slopen komt het leuke werk. Van waaibomentriplex heb ik een mal gemaakt die precies in de omlijsting van de keuken past. Met de mal onder de arm naar huis waar in de schuur de L ligt te wachten, om passend gemaakt te worden. Eerst grof uitzagen met de decoupeerzaag en vervolgens met de bovenfreesmachine en kopieerfreesje de mal kopiëren op het keukenblad. 

 

Omdat het Marktplaats-blad groot genoeg was ben ik ook maar begonnen met het andere gedeelte van de keuken, waar de koelkast en de voorraadkast zitten. Extra complicatie daarbij is dat er twee deksels in het nieuwe blad moeten komen. Die deksels zijn heel voorzichtig en langzaam uitgezaagd met de decoupeerzaag. Vervolgens heb ik ze een mooi rond randje gegeven met de bovenfrees.



Na het inlijmen van het nieuwe blad komt het leukste: De nieuwe Ikea-mengkraan installeren. De kroon op het werk.

maandag 2 september 2019

Terugreis

Donderdag 1 augustus

Voor het eerst in onze zeilcarrière gaan wij vandaag meters of mijlen maken richting Scheveningen. In alle rust vertrekken we uit Burghsluis. We liggen vlak bij de opening, de wind is gunstig en Daan hijst de zeilen in de box, muisstil zeilen we om zeven uur de haven uit. We moeten eerst weer terug naar de Zeelandbrug om de Roggeplaat dan pas kunnen we weer richting de Noordzee varen. Gelukkig staat er genoeg wind, zuidwest vier a vijf met de stroom mee halen wij de zes a zeven knopen wel. Bij de Roompotsluizen staat het licht op groen en kunnen we gelijk door.
De Noordzee op met de wetenschap dat er nog flink wat deining zal staan en en een flinke wind. Broer Wim heeft Daan gewaarschuwd voor de heksenketel na de sluis, veel golven, ik ben op alles voorbereid maar het valt mee. Ik zit veilig in mijn hoekje achterin, de koffie is gedronken, de boterhammen gesmeerd, dus ik kan gewoon blijven zitten. Zo'n  zeiltocht is goed voor onze topografische kennis, we verlaten de Oosterschelde, passeren Burgh-Haamstede, Scharendijke en de Grevelingen, we zien de vuurtoren van Oudorp, de Maasmond komt dichterbij. De marifoon brengt  wat gezelligheid en vertier ; Maasapproach, Maasopproach in diverse accenten Engels.
Vandaag is het echt druk in de Maasmond, Daan meldt zich met de marifoon en mag voorlangs een grote tanker,  normaal zou hij achterlangs passeren. Daarna raast de Stenaline voorbij, maar we vertrouwen op de deskundige verkeersdienstleider en het gaat allemaal soepel.




Scheveningen komt in zicht.

Voor de toegang van de haven  maken we de fout om alvast de zeilen te strijken, de boot wiebelt alle kanten op, ik krijg bijna de schoot in mijn nek, het gaat gelukkig allemaal goed maar dat doen we een volgende keer anders. In Scheveningen weer tijd voor bezoek, een oude schoolvriend van Daan komt langs, bewondert de boot, vroeger hebben ze samen het zeilen en surfen geleerd. Het gesprek komt op noodprocedures aan boord en voor het eerst bespreken wij wat te doen bij man over boord en andere enge dingen. Een beetje laat zo aan het eind van onze reis ...doen  we de volgende keer voor de vakantie. Na tien uur varen zijn wij moe en voldaan en duiken vroeg de kooi in.


Vrijdag 2 augustus

Bij vertrek uit Scheveningen blijkt er meer wind te staan dan we in de haven dachten. De golven zijn ook nog flink, de boot stampt en draait. Daan wil de kotterfok erop zetten,  maar ik wil hem nu niet op het voordek dan maar met de gewone fok. Het gaat flink regenen en af en toe spoelt er een golf over het dek, om en om trekken we onze zeilpakken aan.... allemaal wat onhandig, hadden we beter in de haven kunnen doen. Gelukkig zit het rif in het grootzeil er wel al in. Als we op koers zijn zitten wij beiden stilletjes in de boot, praten is onmogelijk, we kunnen alleen schreeuwend communiceren. Het gaat allemaal prima maar ik voel mij wel wat kwetsbaar op deze grote wilde zee.



Als IJmuiden in zicht komt  nadert de opluchting, we gaan vlot door de sluis en varen het drukke Noordzeekanaal in. Met alleen de fok gehesen, glijden we voor de wind door het water, alleen het vele verkeer is een uitdaging.  Door de marifoon horen we de aanwijzingen, ja u kunt binnenvaren, er zijn alleen een paar "jachies"... tellen wij niet mee vandaag ? We drinken koffie met veel koekjes en de adrenaline zakt. Terwijl Daan continue oplet maak ik het eten klaar voor vanavond want we zijn nog maar op de helft. Als we door de Oranjesluizen varen zijn we thuis op het Markermeer, er staat pal tegenwind normaal gaan we dan kruisen maar de puf ontbreekt ons; de motor gaan aan. We willen naar huis, het lijkt eeuwig te duren, de beruchte korte golfslag valt ons tegen, na twintig minuten Fonteinkruid in de schroef..  Rond half acht eindelijk onze thuishaven...eten en uitrusten, de vakantie zit erop. Heleen belt ons wil samen met George op bezoek komen om vakantie verhalen uit te wisselen maar we zijn te moe... Ze komen morgen en dan kunnen we met hen terug rijden, dat is een meevaller.

"Thuis op de Blocq in Almere

Weemoed

Dinsdag 30 juli 2019

Afbeeldingsresultaat voor jachthaven burghsluis
Jachthaven Burghsluis

Vandaag vertrekken wij vroeg richting Burghsluis,  Brecht komt ons bezoeken, heeft net zijn rijbewijs dus dat is een goede oefening voor hem. Er staat een rustig windje voor mij een goed moment om te oefenen aan het roer, totdat we de zandplaat bereiken want dan ben ik opzoek naar vogels of zeehonden... helaas geen zeehond te zien wel foeragerende lepelaars ook altijd leuk!
Rond half twaalf komen we aan, koffie drinken en Daan laat zich door de enthousiaste havenmeester informeren over de toegankelijkheid van de Oliegeul.
Brecht komt veilig aan en na de lunch fietsen we naar het strand om even te zwemmen en te zonnen. We eten een appeltje en fietsen door de duinen richting het dorp, ik erger mij er is veel bijgebouwd in de afgelopen jaren... Brecht geniet van de mooie omgeving en het vakantiegevoel. Via de supermarkt door de weilanden weer terug naar de mooie haven van Burghsluis.




Woensdag 1 augustus 2019
Nadat we Brecht hebben uitgezwaaid gaan wij wandelen, ik wil graag wandelen bij het natuurgebied het Zeepe. Vroeger waren mijn ouders daar in de vakanties te vinden en ging ik als twintiger vaak een weekendje op bezoek, nu zijn de rollen omgedraaid. In de natuur herken ik de oude plekken, het ontroert mij en doet mij goed .

Na bos en duin weer op weg naar het strand




We lopen over het strand en inspecteren de zee waar we morgen over zullen varen. Vandaag nog windkracht zes maar morgen wordt het minder.  We zijn op tijd weer in de haven, na het eten maakt Daan de boot weer zeilklaar, neemt de navigatie nog eens door. Ik kook alvast voor morgen want dat beloofd een lange dag te worden.

woensdag 21 augustus 2019

Zierikzee

Maandag 29 juli 2019



Vandaag gaan we naar Zierikzee, dat betekent eerst veertig minuten wandelen over de dijk naar de bushalte "de Tol "zoals ze dat hier zeggen, ook al is de tolheffing voor de Zeelandbrug al een poos verleden tijd. De brug schittert in de zon, we zien de zeilboten varen op de Oosterschelde, we blijven het leuk vinden om hiernaar te kijken. Kwelders met vogels, grutto's, scholeksters en aan de andere kant de weilanden.




Een paar dagen geleden werden wij beledigd door een stel dat mopperde op ons Marker- en IJsselmeer, korte golfslag, veel Fonteinkruid, er was weinig goeds. Het deed ons een beetje zeer, Daan mopperde maar wij hebben Enkhuizen...
Maar nu zijn wij in Zierikzee dat overtreft al onze verwachtingen; wat een prachtige stad, de rijkdom van vroeger druipt ervan af, mooie pleintjes, veel monumenten. We doen een wandeling langs de stadsjuwelen en beklimmen de dikke toren en overzien heel het eiland. We hebben spijt dat we niet hier in de haven zijn gaan liggen, maar gisteren leek het ons ingewikkeld maar de toegang ziet er eenvoudig uit.

De oude haven.
Terug bij de Tol hebben we geen zin meer om te lopen, de buurtbus staat klaar maar die moet eerst naar Colijnsplaat en Kortgene, we stappen in en laten ons rijden, leuke dorpjes langs het Veerse meer, misschien volgend jaar eens aan doen, weer terug bij de Tol brengt de chauffeur ons naar Kats.

zondag 18 augustus 2019

Mary, marrie, merrie, mery

Zondag 28 juli 2019

Het is grijs als we vertrekken, we rekenen op buien onderweg, het is nog stil op de Grevelingen en ik denk dat wij de enige zijn die vandaag zeilen. Maar dat valt mee, bij de sluis in Bruinisse is het weer druk als vanouds. Er staan stewards die ons sommeren wat meer naar voren te gaan, ze roepen ons aan met Marrie, de eerste keer begrepen wij niet dat ze ons bedoelden. Het klinkt wel gezellig, de naam Mary wordt in iedere haven anders gespeld of genoemd. Iets waar mijn schoonmoeder ook altijd over klaagde. Het wordt tijd om naar Engeland te gaan zegt Daan daar zullen ze geen moeite hebben met deze naam.
Na de sluis windkracht 4 of 5 tegen en flink kruisen  in het Mastengat, voor de Zeelandbrug  slaan we af naar de Jachthaven te Kats. Doodmoe ploffen we in de kajuit neer, ondanks de bewolkte dag twee vuurrode gezichten.



Na het eten toch  nog energie voor een wandelingetje door Kats, een schattig klein dorpje met leuke huisjes.  Er schijnen veel kunstenaars te wonen, ik koop een bramenjam  waarvan de opbrengst voor het mooie kerkje is.

Afbeeldingsresultaat voor kats zeeland

Eindelijk weer wandelen!

Zaterdag 27 juli 2019

Ineens een grijze dag met motregen, de temperatuur ligt wel tien graden lager, we slapen uit en starten langzaam op. Vandaag wordt het een wandeldag, eerst met de bus naar Renesse, beroemd en berucht vanwege de jongerencampings. De bushalte Duin en Strand ligt bezaaid met afval, bierblikjes, lege rumflessen, wietzakjes, talloze sigarettenpeuken en half vergaan tuinmeubilair.

Vuil en Stank is de nieuwe naam!
In Renesse is het wisseldag, een komen en gaan van caravans, auto's , we zien recreatieparken, lelijk gelegen restaurants. De wandeling begint niet veel belovend, we slaan een fietspad in en hopen dat het iets beter wordt. Direct valt daar de rust over ons, een prachtig duinlandschap, weids uitzicht en stilte, dit is de andere kant van Renesse. Door de duinen bereiken we net voor een fikse bui het strand, we schuilen bij een strandtent en pauzeren met koffie en appeltaart.



Na de bui wandelen we weer richting Scharendijke, om vijf uur zijn we thuis, snel boodschappen doen, koken, afwassen, de laatste klusjes aan de boot. Want morgen gaan we weer echt zeilen, na al die luie hete dagen is dit tempo weer even wennen

Stranddag

Vrijdag 26 juli



De acculader doet het niet goed, Daan is aan het klussen heel de kajuit  ligt vol met apparatuur, hij baalt en ik ook. Bellen naar de firma; ze willen ons direct een nieuwe lader leveren... 450 euro.
Ik vlucht naar de supermarkt en ben niet de enige, een enorme rij bij de flessen inbreng, kratjes bier, frisdrank flessen. Milieu Centraal en het Voedingscentrum adviseren ons water met die hitte. Volgens mij zijn wij de enige die daar aan gehoorzamen, ik lever mijn 2 flesjes bier in, wij delen iedere avond een flesje😒 Daarna hang ik de was op, het waait weer lekker en dertig  graden vinden wij vandaag koel.  Na de lunch laat Daan de acculader voor wat het is en wandelen we naar het strand, we genieten van deze 'koele' dag, een frisse wind, kinderen spelen aan het strand. Ik spring nog even in de zee



Op de terugweg kunnen we de verleiding van Kibbeling niet weerstaan.