maandag 2 september 2019

Terugreis

Donderdag 1 augustus

Voor het eerst in onze zeilcarriĆØre gaan wij vandaag meters of mijlen maken richting Scheveningen. In alle rust vertrekken we uit Burghsluis. We liggen vlak bij de opening, de wind is gunstig en Daan hijst de zeilen in de box, muisstil zeilen we om zeven uur de haven uit. We moeten eerst weer terug naar de Zeelandbrug om de Roggeplaat dan pas kunnen we weer richting de Noordzee varen. Gelukkig staat er genoeg wind, zuidwest vier a vijf met de stroom mee halen wij de zes a zeven knopen wel. Bij de Roompotsluizen staat het licht op groen en kunnen we gelijk door.
De Noordzee op met de wetenschap dat er nog flink wat deining zal staan en en een flinke wind. Broer Wim heeft Daan gewaarschuwd voor de heksenketel na de sluis, veel golven, ik ben op alles voorbereid maar het valt mee. Ik zit veilig in mijn hoekje achterin, de koffie is gedronken, de boterhammen gesmeerd, dus ik kan gewoon blijven zitten. Zo'n  zeiltocht is goed voor onze topografische kennis, we verlaten de Oosterschelde, passeren Burgh-Haamstede, Scharendijke en de Grevelingen, we zien de vuurtoren van Oudorp, de Maasmond komt dichterbij. De marifoon brengt  wat gezelligheid en vertier ; Maasapproach, Maasopproach in diverse accenten Engels.
Vandaag is het echt druk in de Maasmond, Daan meld zich met de marifoon en mag voorlangs een grote tanker,  normaal zou hij achterlangs passeren. Daarna raast de Stenaline voorbij, maar we vertrouwen op de deskundige verkeersdienstleider en het gaat allemaal soepel.




Scheveningen komt inzicht.

Voor de toegang van de haven  maken we de fout om alvast de zeilen te strijken, de boot wiebelt alle kanten op, ik krijg bijna de schoot in mijn nek, het gaat gelukkig allemaal goed maar dat doen we een volgende keer anders. In Scheveningen weer tijd voor bezoek, een oude schoolvriend van Daan komt langs, bewondert de boot, vroeger hebben ze samen het zeilen en surfen geleerd. Het gesprek komt op noodprocedures aan boord en voor het eerst bespreken wij wat te doen bij man over boord en andere enge dingen. Een beetje laat zo aan het eind van onze reis ...doen  we de volgende keer voor de vakantie. Na tien uur varen zijn wij moe en voldaan en duiken vroeg de kooi in.


Vrijdag 2 augustus

Bij vertrek uit Scheveningen blijkt er meer wind te staan dan we in de haven dachten. De golven zijn ook nog flink, de boot stampt en draait. Daan wil de kotterfok erop zetten,  maar ik wil hem nu niet op het voordek dan maar met de gewone fok. Het gaat flink regenen en af en toe spoelt er een golf over het dek, om en om trekken we onze zeilpakken aan.... allemaal wat onhandig, hadden we beter in de haven kunnen doen. Gelukkig zit het rif in het grootzeil er wel al in. Als we op koers zijn zitten wij beiden stilletjes in de boot, praten is onmogelijk, we kunnen alleen schreeuwend communiceren. Het gaat allemaal prima maar ik voel mij wel wat kwetsbaar op deze grote wilde zee.



Als IJmuiden in zicht komt  nadert de opluchting, we gaan vlot door de sluis en varen het drukke Noordzeekanaal in. Met alleen de fok gehesen, glijden we voor de wind door het water, alleen het vele verkeer is een uitdaging.  Door de marifoon horen we de aanwijzingen, ja u kunt binnenvaren, er zijn alleen een paar "jachies"... tellen wij niet mee vandaag ? We drinken koffie met veel koekjes en de adrenaline zakt. Terwijl Daan continue oplet maak ik het eten klaar voor vanavond want we zijn nog maar op de helft. Als we door de Oranjesluizen varen zijn we thuis op het Markermeer, er staat pal tegenwind normaal gaan we dan kruisen maar de puf ontbreekt ons; de motor gaan aan. We willen naar huis, het lijkt eeuwig te duren, de beruchte korte golfslag valt ons tegen, na twintig minuten Fonteinkruid in de schroef..  Rond half acht eindelijk onze thuishaven...eten en uitrusten, de vakantie zit erop. Heleen belt ons wil samen met George op bezoek komen om vakantie verhalen uit te wisselen maar we zijn te moe... Ze komen morgen en dan kunnen we met hen terug rijden, dat is een meevaller.

"Thuis op de Blocq in Almere

Weemoed

Dinsdag 30 juli 2019

Afbeeldingsresultaat voor jachthaven burghsluis
Jachthaven Burghsluis

Vandaag vertrekken wij vroeg richting Burghsluis,  Brecht komt ons bezoeken, heeft net zijn rijbewijs dus dat is een goede oefening voor hem. Er staat een rustig windje voor mij een goed moment om te oefenen aan het roer, totdat we de zandplaat bereiken want dan ben ik opzoek naar vogels of zeehonden... helaas geen zeehond te zien wel foeragerende lepelaars ook altijd leuk!
Rond half twaalf komen we aan, koffie drinken en Daan laat zich door de enthousiaste havenmeester informeren over de toegankelijkheid van de Oliegeul.
Brecht komt veilig aan en na de lunch fietsen we naar het strand om even te zwemmen en te zonnen. We eten een appeltje en fietsen door de duinen richting het dorp, ik erger mij er is veel bijgebouwd in de afgelopen jaren... Brecht geniet van de mooie omgeving en het vakantiegevoel. Via de supermarkt door de weilanden weer terug naar de mooie haven van Burghsluis.




Woensdag 1 augustus 2019
Nadat we Brecht hebben uitgezwaaid gaan wij wandelen, ik wil graag wandelen bij het natuurgebied het Zeepe. Vroeger waren mijn ouders daar in de vakanties te vinden en ging ik als twintiger vaak een weekendje op bezoek, nu zijn de rollen omgedraaid. In de natuur herken ik de oude plekken, het ontroert mij en doet mij goed .

Na bos en duin weer op weg naar het strand




We lopen over het strand en inspecteren de zee waar we morgen over zullen varen. Vandaag nog windkracht zes maar morgen wordt het minder.  We zijn op tijd weer in de haven, na het eten maakt Daan de boot weer zeilklaar, neemt de navigatie nog eens door. Ik kook alvast voor morgen want dat beloofd een lange dag te worden.

woensdag 21 augustus 2019

Zierikzee

Maandag 29 juli 2019



Vandaag gaan we naar Zierikzee, dat betekent eerst veertig minuten wandelen over de dijk naar de bushalte "de Tol "zoals ze dat hier zeggen, ook al is de tolheffing voor de Zeelandbrug al een poos verleden tijd. De brug schittert in de zon, we zien de zeilboten varen op de Oosterschelde, we blijven het leuk vinden om hiernaar te kijken. Kwelders met vogels, grutto's, scholeksters en aan de andere kant de weilanden.




Een paar dagen geleden werden wij beledigd door een stel dat mopperde op ons Marker- en IJsselmeer, korte golfslag, veel Fonteinkruid, er was weinig goeds. Het deed ons een beetje zeer, Daan mopperde maar wij hebben Enkhuizen...
Maar nu zijn wij in Zierikzee dat overtreft al onze verwachtingen; wat een prachtige stad, de rijkdom van vroeger druipt ervan af, mooie pleintjes, veel monumenten. We doen een wandeling langs de stadsjuwelen en beklimmen de dikke toren en overzien heel het eiland. We hebben spijt dat we niet hier in de haven zijn gaan liggen, maar gisteren leek het ons ingewikkeld maar de toegang ziet er eenvoudig uit.

De oude haven.
Terug bij de Tol hebben we geen zin meer om te lopen, de buurtbus staat klaar maar die moet eerst naar Colijnsplaat en Kortgene, we stappen in en laten ons rijden, leuke dorpjes langs het Veerse meer, misschien volgend jaar eens aan doen, weer terug bij de Tol brengt de chauffeur ons naar Kats.

zondag 18 augustus 2019

Mary, marrie, merrie, mery

Zondag 28 juli 2019

Het is grijs als we vertrekken, we rekenen op buien onderweg, het is nog stil op de Grevelingen en ik denk dat wij de enige zijn die vandaag zeilen. Maar dat valt mee, bij de sluis in Bruinisse is het weer druk als vanouds. Er staan stewards die ons sommeren wat meer naar voren te gaan, ze roepen ons aan met Marrie, de eerste keer begrepen wij niet dat ze ons bedoelden. Het klinkt wel gezellig, de naam Mary wordt in iedere haven anders gespeld of genoemd. Iets waar mijn schoonmoeder ook altijd over klaagde. Het wordt tijd om naar Engeland te gaan zegt Daan daar zullen ze geen moeite hebben met deze naam.
Na de sluis windkracht 4 of 5 tegen en flink kruisen  in het Mastengat, voor de Zeelandbrug  slaan we af naar de Jachthaven te Kats. Doodmoe ploffen we in de kajuit neer, ondanks de bewolkte dag twee vuurrode gezichten.



Na het eten toch  nog energie voor een wandelingetje door Kats, een schattig klein dorpje met leuke huisjes.  Er schijnen veel kunstenaars te wonen, ik koop een bramenjam  waarvan de opbrengst voor het mooie kerkje is.

Afbeeldingsresultaat voor kats zeeland

Eindelijk weer wandelen!

Zaterdag 27 juli 2019

Ineens een grijze dag met motregen, de temperatuur ligt wel tien graden lager, we slapen uit en starten langzaam op. Vandaag wordt het een wandeldag, eerst met de bus naar Renesse, beroemd en berucht vanwege de jongerencampings. De bushalte Duin en Strand ligt bezaaid met afval, bierblikjes, lege rumflessen, wietzakjes, talloze sigarettenpeuken en half vergaan tuinmeubilair.

Vuil en Stank is de nieuwe naam!
In Renesse is het wisseldag, een komen en gaan van caravans, auto's , we zien recreatieparken, lelijk gelegen restaurants. De wandeling begint niet veel belovend, we slaan een fietspad in en hopen dat het iets beter wordt. Direct valt daar de rust over ons, een prachtig duinlandschap, weids uitzicht en stilte, dit is de andere kant van Renesse. Door de duinen bereiken we net voor een fikse bui het strand, we schuilen bij een strandtent en pauzeren met koffie en appeltaart.



Na de bui wandelen we weer richting Scharendijke, om vijf uur zijn we thuis, snel boodschappen doen, koken, afwassen, de laatste klusjes aan de boot. Want morgen gaan we weer echt zeilen, na al die luie hete dagen is dit tempo weer even wennen

Stranddag

Vrijdag 26 juli



De acculader doet het niet goed, Daan is aan het klussen heel de kajuit  ligt vol met apparatuur, hij baalt en ik ook. Bellen naar de firma; ze willen ons direct een nieuwe lader leveren... 450 euro.
Ik vlucht naar de supermarkt en ben niet de enige, een enorme rij bij de flessen inbreng, kratjes bier, frisdrank flessen. Milieu Centraal en het Voedingscentrum adviseren ons water met die hitte. Volgens mij zijn wij de enige die daar aan gehoorzamen, ik lever mijn 2 flesjes bier in, wij delen iedere avond een flesješŸ˜’ Daarna hang ik de was op, het waait weer lekker en dertig  graden vinden wij vandaag koel.  Na de lunch laat Daan de acculader voor wat het is en wandelen we naar het strand, we genieten van deze 'koele' dag, een frisse wind, kinderen spelen aan het strand. Ik spring nog even in de zee



Op de terugweg kunnen we de verleiding van Kibbeling niet weerstaan.

Heet, heter, heetst

Dinsdag 23 juli 2019

We hebben geluk dat de Hanse zeilmakerij onze fok direct wil repareren, al proberen ze ons nog wel  een peperduur nieuw zeil te verkopen. We staan dus nog vroeger op en varen met de halfwinder  om alle wind die er is op te vangen richting Brouwershaven, het water is spiegelglad, de boot glijd langzaam door het water. Nu is het nog koel maar het beloofd een tropische dag te worden.
In de haven moeten we drie keer aanleggen, eerst bij de zeilmakerij, Daan sjouwt met de fok op zijn rug in de hitte naar het bedrijf. Daarna mogen we even in het stadje aanleggen om te wachten op een box, we varen de punt de stijger in, gaat allemaal net niet helemaal netjes. Na het ontbijt en koffie, varen we terug naar de beloofde box, doordat Daan te laat indraait missen we de box, afhouden om allemaal dure boten te ontzien en met een ingewikkeld lijnenspel krijgt Daan de boot er goed in.
Het is vandaag 32 graden, we zitten onder de bomen bij het toiletgebouw aan de weg.
Thuis hebben we een mooie tuin.

De gerepareerde fok

Woensdag 23 juli 2019
Vandaag wordt het nog heter, de krant staat vol met hitteplannen, records en tips. De topman van de KLM beweert dat het bedrijf eerst moet groeien en dan kan hij pas over gaan tot duurzame luchtvaart, want dat kost geld.. Het deprimeert mij, hoe lang kunnen wij nog wachten voordat de aarde verschroeit?
Wij laten de wereld maar weer achter ons en varen met de gerepareerde fok op zoek  naar een ankerplek. Ik accepteer dat lopen er niet in zit vandaag en voel mij bevoorrecht dat we de koelte op kunnen zoeken. Er staat meer wind dan we dachten en het is goed uit te houden.  Bij Port Zelande durft Daan het weer te proberen, hij laat het anker zakken en het lukt! Het gaat steeds harder waaien, we zitten in de schaduw, in de kajuit of nemen een duik in het meer. Daan inspecteert de schroef  en ontdekt een kluwen touw dat verklaart het  trillen bij een hoger toerental. Ik lees mijn boekje uit en geniet.



Donderdag 25 juli 2019
Onze eerste nacht op het meer voor anker is spannend, Daan slaapt onrustig, rond twee uur worden we wakker van de krakende ankerketting, daarna gaat het ankeralarm. De boot is door de wind gedraaid, we staan buiten te genieten van de koelte, de maan, de sterren en de lichtjes in de verte en het stille meer.
In de vroege ochtend word de stilte verstoord  door een vissersboot, die zig zagt om de zeilboten die voor anker liggen, we worden er even onrustig van maar er is niks aan de hand. Langzamerhand stroomt het meer vol met zeil- en motorboten,  de zeilschool rukt uit met optimisten en lasers. Het voelt als een stranddag, joelende kinderen, meeuwen, zon, wind , zonnebrand en flamingo-zwembanden. Met 36 graden zoekt iedereen de koelte van het water op. Af en toe duiken wij zelf in het water.

Iedereen voor anker

In de haven van Scharendijke is het in de avond nog vies warm, drukkend, iedereen neemt om de zoveel tijd een plons in het water, jong, oud, dik, dun, stram of soepel. We hebben het allemaal warm.